بعد از مدتها کمی سخته که بیای و با وجود آشفتگی که کمی درگیرت کرده این پست رو بذاری...

چهار پنج ماهی میشه که روی متن آنتیگون کار میکنیم. متنی با پیچیدگی های تکان دهنده و لذت سکرآوری که خط به خط آدم رو دچار عروج و هبوط های وحشتناک می کنه.

من حالا سطوری رو اضافه میکنم که حس من رو از بخش آغازین این فصل نشون میده...تاملات و تاثرات من باعث شد تا این گفتگوی خواهرانه شکل بگیره. نمیدونم تا چه حد محق هستم برای اینکه ایسمنه این جملات رو بگه و یا آنتیگون اونطور جواب بده...البته نتونستم دستی بر احساسات آنتیگون ببرم!

سلام بر همه ارواحی که مشتاق شنیدن آواز زندگان هستن...

ادامه مطلب